Uşaqların xarakter və enerji səviyyəsi onların sağlamlığına da təsir göstərir. Bəzi uşaqlar sakit və diqqətcil olur, digərləri isə daha hərəkətli və hiperaktivdir. Bu fərqlər yalnız davranışa təsir etməklə qalmır, həm də fiziki, zehni və emosional inkişaflarına təsir göstərir.

Sakit uşaqlar adətən daha az hərəkət etdikləri üçün bəzən əzələ inkişafı və koordinasiya baxımından hiperaktiv uşaqlara nisbətən geri qala bilərlər. Uzun müddət oturmaq bədən duruşu və əzələ gərginliyi problemlərinə yol aça bilər. Hiperaktiv uşaqlar isə davamlı hərəkət etdikləri üçün əzələ və koordinasiya inkişafı sürətlidir, amma enerji səviyyələrinin yüksək olması yorğunluq, əsəbilik və yuxu pozuntularına səbəb ola bilər.

Yuxu baxımından sakit uşaqlar daha stabil və keyfiyyətli yuxu rejiminə malikdir. Lakin passiv həyat tərzi bəzi hallarda gec oyanma və yuxu ritmində az motivasiya yarada bilər. Hiperaktiv uşaqlar isə enerji yüksəkliyi səbəbindən yatmaqda çətinlik çəkir və bu, gündəlik diqqət və davranışlarına təsir göstərir.

Diqqət və öyrənmə baxımından sakit uşaqlar uzun müddət fokuslanmaq və oxumağa daha uyğundurlar. Lakin çox passiv olduqda sosial bacarıqları inkişaf etməyə bilər. Hiperaktiv uşaqlar diqqət yayındırıcılara daha tez reaksiya verirlər, tez yorulurlar və öyrənmə prosesində bəzən çətinlik çəkirlər.

Sosial və emosional baxımdan sakit uşaqlar ünsiyyət zamanı daha ehtiyatlıdırlar, bu da bəzən dostluq və sosial çevrədə çətinliklər yarada bilər. Hiperaktiv uşaqlar isə sosial fəaliyyətlərdə daha aktiv olsalar da, impulsiv davranışlar və enerjinin çoxluğu səbəbindən konflikt yaşaya bilərlər.

Psixoloji baxımdan isə sakit uşaqlar adətən stressə qarşı daha stabildir və impulsivlikləri azdır. Hiperaktiv uşaqlar isə narahatlıq, əsəbilik və səbr çatışmazlığı ilə üzləşə bilərlər.

Bu fərqlərdən asılı olmayaraq, hər iki tip uşağın sağlamlığı üçün əsas olan balanslı həyat tərzi və valideyn dəstəyidir. Hərəkətli oyunlar, açıq hava fəaliyyəti, sosial ünsiyyət və diqqət yönümlü fəaliyyətlər uşaqların həm fiziki, həm zehni, həm də emosional inkişafına kömək edir. Uşağın fərdi xüsusiyyətlərinə uyğun yanaşmaq, onu olduğu kimi qəbul etmək və balans yaratmaq uzun müddətli sağlamlıq və inkişaf üçün vacibdir.