Məktəb uşağın sosiallaşdığı, öyrəndiyi və inkişaf etdiyi mühüm bir mühitdir. Amma bəzi uşaqlar üçün məktəb sevinc məkanı deyil, qorxu və narahatlıq mənbəyinə çevrilə bilər. Bu vəziyyət Məktəb qorxusu kimi tanınır və diqqətdən kənarda qaldıqda daha ciddi problemlərə yol aça bilər.

Məktəb qorxusu sadəcə “getmək istəmir” deyil. Bu, uşağın daxilində yaşadığı emosional gərginliyin bir göstəricisidir. Uşaq məktəbə getmək istəmədiyini deyə bilər, amma bunun arxasında çox vaxt izah edə bilmədiyi qorxular dayanır.

Bu qorxunun yaranmasının bir neçə əsas səbəbi var. Ən geniş yayılmış səbəblərdən biri ayrılıq narahatlığıdır. Xüsusilə kiçik yaşlı uşaqlar valideynlərindən ayrılmaqda çətinlik çəkir və bu ayrılığı təhlükə kimi hiss edir.

Digər mühüm səbəb isə məktəb mühitində yaşanan çətinliklərdir. Müəllimlə münasibət problemləri, dərs yükü, uğursuzluq qorxusu və ya sinif yoldaşları ilə anlaşmazlıq uşağın məktəbə qarşı mənfi hisslər formalaşdırmasına səbəb ola bilər. Xüsusilə zorakılıq (bullying) halları uşağın məktəbə getmək istəməməsinin ən ciddi səbəblərindən biridir.

Bəzən isə uşağın özünə güvənsizliyi bu qorxunun əsasını təşkil edir. “Bacarmaram”, “yanlış edərəm” kimi düşüncələr uşağın özünü narahat hiss etməsinə və məktəbdən uzaqlaşmasına səbəb olur.

Məktəb qorxusu yalnız emosional deyil, fiziki əlamətlərlə də özünü göstərə bilər. Uşaq səhərlər qarın ağrısı, baş ağrısı və ya ürəkbulanma kimi şikayətlər edə bilər. Bu əlamətlər çox vaxt real xəstəlik deyil, psixoloji gərginliyin nəticəsidir.

Valideynlərin bu vəziyyətə yanaşması çox önəmlidir. Uşağı məcbur etmək və ya qorxusunu kiçiltmək problemi həll etmir, əksinə daha da dərinləşdirə bilər. Ən doğru yanaşma uşağı dinləmək və onun hisslərini anlamağa çalışmaqdır.

Uşaqla açıq ünsiyyət qurmaq, məktəbdə nə baş verdiyini sakit şəkildə öyrənmək və ona dəstək olmaq bu prosesdə böyük rol oynayır. Eyni zamanda məktəb və müəllimlə əlaqə saxlamaq da problemin səbəbini müəyyənləşdirmək üçün vacibdir.

Bəzi hallarda isə psixoloq dəstəyi almaq zəruri olur. Çünki məktəb qorxusu vaxtında müdaxilə edilmədikdə uzunmüddətli narahatlıq problemlərinə çevrilə bilər.

Sonda onu demək olar ki, hər uşaq fərqlidir və hər qorxunun öz səbəbi var. Əsas məsələ bu qorxunu görmək, qəbul etmək və uşağın yanında olmaqdır.

Çünki uşaq üçün ən böyük güvən — onu anlayan bir böyüyün varlığıdır.